Wszystkie moduły dostępne od ręki z naszego magazynu w Polsce. Wysyłka w ciągu 48h od momentu złożenia zamówienia.
   Wszystkie moduły dostępne od ręki z naszego magazynu w Polsce. Wysyłka w ciągu 48h od momentu złożenia zamówienia.

Wyświetlanie wszystkich wyników: 3

Wyłącznik nadprądowy

Każda prawidłowo zaprojektowana instalacja fotowoltaiczna narażona jest na awarie, której źródłem są zarówno czynniki zewnętrzne, jak i wewnętrzne. Najgroźniejsze w systemach fotowoltaicznych są awarie, wynikające z nieprawidłowości w pracy instalacji PV, często niewidoczne dla oka. Przeciążenia z sieci energetycznej, prądy indukcyjne lub zwarciowe pojawiające na modułach PV lub uszkodzenia termiczne przewodów fotowoltaicznych mogą mieć fatalne skutki nie tylko dla samej instalacji fotowoltaicznej, ale i też dla naszego domu. Do zabezpieczania systemu fotowoltaicznego przed groźnymi skutkami awarii i ewentualnych pożarów służą wyłączniki nadprądowe.

Co to jest wyłącznik nadprądowy?

Wyłącznik nadprądowy to podstawowy element instalacji elektrycznej, chroniący jej poszczególne urządzenia przed uszkodzeniem. Dotyczy to zarówno samego falownika, jak i paneli fotowoltaicznych oraz przewodów łączących całą instalację fotowoltaiczną.

Inne zabezpieczenia nadprądowe stosowane są do układu falownika (AC), a inne dla stringów paneli fotowoltaicznych (DC). Po stronie AC (falownika) instalacja musi być zabezpieczona nadprądowo przed potencjalnym zwarciem, wywołanym skokami napięcia z sieci elektroenergetycznej (EE). W tym wypadku stosuje się wyłączniki nadprądowe, popularnie zwane esami, o charakterystyce czasowo prądowej typu B. Charakterystyka czasowo-prądowa typu B dotyczy zabezpieczania urządzeń o niewielkiej mocy rozruchowej. Warto pamiętać, aby tego typu wyłącznik nadprądowy był instalowany w układzie tablicy rozdzielczej, a nie przy samym falowniku.

Wyróżniamy cztery charakterystyki czasowo-prądowe wyłączników nadprądowych, a są to klasy: A, B, C, D. Między sobą różnią się czasem uruchamiania, w zależności od krotności prądu znamionowego, przekroczonego w instalacjach elektrycznych. Do instalacji fotowoltaicznych po stronie AC stosuje się wyłączniki nadprądowe klasy B.

Moduły fotowoltaiczne (DC) zabezpieczane są przed prądami zwarciowymi w układzie prądu stałego odpowiednimi bezpiecznikami. Na ogół bezpieczniki nadprądowe montuje się na poszczególnych stringach i przy każdym module.

Wyłączniki trójfazowe oraz alternatywy

Wyłączniki trójfazowe stosowane są w instalacjach elektrycznych trójfazowych. Instalacje te charakteryzują się napięciem 230V/400V. W systemach fotowoltaicznych zalecane jest montowanie inwerterów solarnych trójfazowych od mocy 4 kWp, ale dla stabilnej pracy układu montuje się falowniki trójafazowe już od 3 kWp. W tym wypadku do zabezpieczenia takiego układu zaleca się stosowanie wyłączników nadprądowych B16 lub B25 trójfazowych (w zależności od mocy znamionowej instalacji fotowoltaicznej).

Wyłącznik trójfazowy zaprojektowany jest do podłączenia do instalacji, posiadających trzy przewody fazowe: L1, L2, L3 oraz przewód neutralny N i ochronny PE. Napięcie znamionowe w takiej instalacji wynosi 220V/400V. Zatem wyłącznik trójfazowy posiada odpowiednie przyłącza dokładnie do tych faz. Zatem o fazowości wyłącznika świadczy liczba faz przyłączeniowych.

W układach jednofazowych (jednofazowy inwerter solarny) stosuje się wyłączniki nadprądowe jednofazowe.

Wyłączniki nadprądowe b16 i inne

Wyłącznik nadmiarowo-prądowy B16 jest najczęściej stosowany w domowych instalacjach elektrycznych. Urządzenia te chronią przed awariami, powstającymi wskutek przeciążeń i zwarć w obwodach elektrycznych instalacji oraz przed uszkodzeniami podłączonych do instalacji urządzeń elektrycznych. Najczęściej stosowane w instalacjach PV są wyłączniki B16, B20 lub B25 i inne.

Bezpiecznik trójfazowy nadprądowy o charakterystyce B posiada próg działania pomiędzy 3-krotności prądu znamionowego wyłącznika (ln) a 5 ln. Z uwagi na to, że falownik fotowoltaiczny oraz moduły PV wytrzymują pewną krotność swojego prądu znamionowego (mniej więcej w zakresie 2-2,6 ln), tego typu ochrona jest wystarczająca. Bezpieczniki klasy B najczęściej stosowane są w domowych instalacjach elektrycznych.

Liczby 16, 20 oraz wyższe przy literce B określają parametry prądów nominalnych na instalacjach elektrycznych, do których dany bezpiecznik nadprądowy jest przystosowany. I tak wyłącznik nadprądowy B16 przystosowany jest do instalacji o prądzie znamionowym 16 A.

Charakterystyki wyłączeń

Wyłączniki nadprądowe klasyfikuje się według charakterystyk, opisujących wartość przekroczenia prądu znamionowego, która musi pojawić się w obwodzie, aby wyłącznik instalacyjny się uruchomił. I tak wyróżniamy następujące typy:

  • Charakterystyka A – wyłącznik uruchamia się zaraz po przekroczeniu wartości prądu znamionowego. Ten typ bezpieczników stosuje się przy układach elektronicznych bardzo wrażliwych na zmiany natężenia i napięcia w sieci.
  • Charakterystyka B – bezpiecznik załączy się po przekroczeniu od 3 do 5-krotności wartości prądu znamionowego. Najczęściej używane wyłączniki w instalacjach o niedużej mocy, np. do urządzeń przydomowych.
  • Charakterystyka typu C – w tym wypadku wartość prądu znamionowego musi być przekroczona 5-10 razy. Tego typu zabezpieczenia stosuje się do silników większej mocy lub płyt indukcyjnych o mocy kilku kilowatów.
  • Charakterystyka typu D – wyłącznik uruchamia się po przekroczeniu krotności 10-20 razy prądu znamionowego. Ma zastosowanie do układów o znacznej mocy rozruchowej. W instalacjach domowych stosowany bardzo rzadko.

Zasada działania wyłącznika nadprądowego

Jak działa bezpiecznik? Zasada działania polega na tym, że w razie dużego natężenie prądu, wyzwalany jest przycisk bezpiecznika (dawniej wkładka topikowa) i odcinany jest dopływ prądu w obwodzie elektrycznym.

Podobnie pracuje wyłącznik nadprądowy. W przypadku wykrycia prądu zwarciowego lub jego nadmiernego natężenia w obwodzie elektrycznym, odpowiedni przełącznik reaguje i odłącza przepływ zasilania w obwodzie. Należy tutaj podkreślić, że wyłączniki nadprądowe chronią głównie przewody przed nadmiernym natężeniem prądu, a tym samym ich przegrzaniem, a pośrednio urządzenia elektryczne do nich podłączone.

Jak dobrać wyłącznik nadprądowy do fotowoltaiki?

Dobór odpowiedniej wielkości wyłącznika nadprądowego zależy w dużej mierze od parametrów samego falownika po stronie AC. Jako podstawę jego doboru należy przyjąć znamionowy prąd wyjściowy falownika. Dobór bezpieczników po stronie DC do paneli fotowoltaicznych określają normy:

  • PN-EN 60269-6:2011 i
  • PN-EN 61730-2:2007/A1:2012.

W układach DC instalacji fotowoltaicznych należy stosować bezpieczniki topikowe klasy gPV i prądzie znamionowym wynikającym z obliczeń, wykonanych na podstawie charakterystyk prądowo-napięciowych modułów fotowoltaicznych.

Wyłączniki nadprądowe pełnią bardzo ważną rolę w instalacjach PV. Chronią urządzenia fotowoltaiczne, pracujące pod napięciem, przed awariami, spowodowanymi zaburzeniami prądowo-napięciowymi zarówno w instalacji prądu stałego (DC) oraz prądu zmiennego (AC). Te ostatnie najczęściej wywołane są nieprawidłową pracą sieci elektroenergetycznej. Dobrze dobrane i odpowiednio zastosowane zabezpieczają nie tylko przed uszkodzeniem takich elementów, jak falownik fotowoltaiczny, moduły PV czy przewody doprowadzające, ale też przed pożarem całej instalacji fotowoltaicznej, a nawet domu. Dzięki nim nasz system fotowoltaiczny będzie pracował bezobsługowo przez długie lata.